Zou je willen schrijven
In de zinnen van een droom
Je willen kleuren
tussen doeken van geluk
wikkelen in warmte,
als een bad vol bloemengeur,
Vouw mijn handen
als blaadjes om jouw wangen
koester jouw
in de warmte van mijn hart.
Maar
Ik vraag je:
Geef mij de ruimte!
Stil
Ik wilde dat het stil was
Dat de geluiden
eindelijk verstommen ,
Zodat ik je in stilte
kan herinneren
En je lach weer kan zien!
Op welk punt bepalen we,
wie een vreemdeling is geworden
en wie onze vriend?
Hoe zou het leven anders zijn
als we van nature zien
elk medemens eerst als een vriend te zien?
Voor mij heeft dit tot een blijvende verandering in mijn leven geleid
waar plaats was voor
enkele werkelijk verbluffende
contacten met veel mensen.
Dit had nooit kunnen gebeuren ,
zonder een verandering
in mijn heersende overtuiging .
Bij deze simpele houding van hart
zijn we allemaal echte vrienden.
Groei
Ik kom bij je
En ik zie..
Er hangt een stilte
In de wateren van je ogen!
Er rust een glimlach daar!
Als zoet fluweel
Zo prachtig fonkelend..
Alsof sterrenlicht
nieuwe dagen schrijft!
Je aard mag weer glimmen
De storm is voorbij
Want de nacht in je ogen
Maakt plaats voor nieuw leven!
Zij brengt jouw licht
Vult je ogen
Met wonderen
Opent je oren
Zingt je gevoel
tot suikerspinnen
Wolken vleugelend
Jouw voeten
Tot satijnen donzen
Kussetjes!
Vreemdeling
van het andere land,
Kan wolken beschrijven
Tot blauw
Zon tot goud
Bloemen tot geur bedrijven,
Toverend
eeuwigdurende vrije dagen,
Vreemdeling
Danst jou vakantie vlinders
Geeft je vakantie sterren
Lacht rozen voor jou!
©Moon
Ik vertel je van mijn kind
En kleur
Sterretjes in haar ogen.
Fonkelen warme zinnen
Vol onschuld,
Roze wolken aan de waterkant.
Waar de schemer van een zachte lamp,
Haar avond
tot rust komt strelen.
Moon
